طراحی داخلی

مکران | تعادل میان آسودگی و رسمیت

مکران، واحدی ۸۸ مترمربعی در خیابان هروی، محدودهٔ پاسداران تهران است که برای هم‌نشینی کار و زندگی طراحی شد. طراحی معماری، طراحی داخلی و اجرای پروژه را تیم ما بر عهده داشت و پروژه در بازهٔ سال‌های ۱۴۰۳ تا ۱۴۰۴ تکمیل شد و به بهره‌برداری رسید.

طراحی با خواسته‌ای دوگانه آغاز شد: محیطی برای کار که آسودگی خانه را داشته باشد و بتواند میزبان ملاقات‌های کاری مهم نیز باشد. مسئلهٔ اصلی، هماهنگ‌کردن نیازهای حرفه‌ای با امکانات زندگی روزمره بود؛ از گفت‌وگو و پذیرایی تا استراحت و خلوت، در فضایی با هویتی یکپارچه.

رویکرد پروژه بر کاهش تزئینات و شکل‌دادن به فضا از طریق تناسبات، نور و جزئیات کاربردی استوار شد. سطوح ساده و پیوسته، مبلمان راحت و ترکیب محدود رنگ‌ها، محیطی آرام ایجاد می‌کنند که رسمیت خود را از نظم و دقت می‌گیرد. فضای نشیمن در همین چارچوب طراحی شد تا هم برای استفادهٔ روزمره آسوده باشد و هم کیفیت لازم برای میزبانی از مهمانان کاری را فراهم کند.

محدودیت نور طبیعی، انتخاب رنگ‌های روشن را به تصمیمی محوری تبدیل کرد. پیوستگی این رنگ‌ها در کف، دیوارها، سقف و کابینت‌ها، به بازتاب نور موجود و کاهش تیرگی بصری کمک می‌کند. سنگ، سرامیک و پنل‌های دکوراتیو، مصالح اصلی فضای داخلی را تشکیل می‌دهند و با تفاوت در بافت و پرداخت، به سطوح تنوع می‌بخشند. در این زمینهٔ روشن، سطوح مشکی، قاب‌ها و تجهیزات تیره عمق ایجاد می‌کنند و مرز اجزا را مشخص می‌سازند؛ تضادی که از آشپزخانه تا اتاق استراحت و سرویس، زبان مشترک طراحی را شکل می‌دهد.

آشپزخانه بخشی از امکانات پشتیبان این خانه‌ـ‌دفتر است. کابینت‌های ساده، سطوح کار پیوسته و پیشخوانی با امکان نشستن، بستری برای آماده‌سازی، پذیرایی و مکث‌های کوتاه میان فعالیت‌های روزانه فراهم می‌کنند. حضور گیاهان در امتداد پنجره نیز به این فضای کاربردی، طراوت و کیفیتی خانگی می‌بخشد.

اتاق‌خواب، وجه خصوصی‌تر پروژه را شکل می‌دهد. در کنار محل خواب، گوشه‌ای برای نشستن و مطالعه پیش‌بینی شده تا استراحت تنها به خوابیدن محدود نباشد. کمد و حمام مجاور، امکانات این بخش را تکمیل می‌کنند و استفادهٔ طولانی‌مدت از واحد را آسوده‌تر می‌سازند. تداوم مصالح و رنگ‌ها، انسجام طرح را حفظ می‌کند و مبلمان و بافت پارچه‌ها، حال‌وهوایی آرام‌تر به اتاق می‌دهند.

نورپردازی، یکی از ابزارهای اصلی هویت‌بخشی به پروژه است. خطوط نور در سقف و بخش‌هایی از دیوار، امتداد سطوح را برجسته می‌کنند و چراغ‌های ریلی، امکان تأکید موضعی بر بخش‌های مختلف را فراهم می‌آورند. شیارهای عمودی، قفسه‌های فرورفته و عناصر معلق نیز به فضا جزئیات می‌بخشند تا با وجود تزئینات اندک، از تنوع و ظرافت برخوردار باشد.

پیوستگی طراحی و اجرا در یک تیم، امکان پیگیری ایدهٔ اولیه تا جزئیات ساخت را فراهم کرد؛ از هماهنگی خطوط نور و محل اتصال مصالح تا تناسب کابینت‌ها و عناصر ثابت. در فضایی با سطوح ساده، همین جزئیات سهم مهمی در کیفیت نتیجه دارند.

مکران، پاسخی به هم‌نشینی کار و زندگی در یک واحد کوچک است؛ محیطی که برای ملاقات‌های حرفه‌ای آراسته و منظم است و برای ساعت‌های طولانی حضور، امکان پذیرایی، استراحت و خلوت را فراهم می‌کند.

لابی ساختمان ۳۹ | نخستین تصویر از درون

لابی ساختمان ۳۹ با این نگاه طراحی شد که نخستین مواجهه با فضای داخلی، تصویری از کیفیت کل ساختمان ارائه دهد. پس از نمای بیرونی، این لابی است که برداشت اولیهٔ ساکنان و مهمانان را شکل می‌دهد؛ فضایی برای ورود، انتظار و ملاقات که باید هم خوشامدگو باشد و هم هویت مجموعه را بیان کند. خواستهٔ اصلی، خلق محیطی لوکس و آراسته بود که کیفیت آن در تناسبات، مصالح و دقت اجرا احساس شود.

این لابی با مساحت ۸۰ مترمربع، در خیابان شهید کرد، منطقهٔ ۴ تهران قرار دارد و در بازهٔ سال‌های ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۲ طراحی و اجرا شد و به پایان رسید. مسئولیت تیم ما در مقیاس کل ساختمان، از طراحی معماری و پلان‌ها تا اخذ جواز و پروانهٔ ساختمان، طراحی نما، طراحی داخلی و اجرای پروژه را دربر می‌گرفت. طراحی لابی نیز در امتداد همین مسئولیت یکپارچه شکل گرفت تا ورودی، نمایندهٔ زبان معماری و کیفیت ساخت مجموعه باشد.

فرم کشیدهٔ فضا و حضور ستون‌ها، مبنای سازمان‌دهی طرح قرار گرفتند. تکرار قاب‌ها، تقسیم‌بندی دیوارها و نوارهای روشن کف، به مسیر ورود نظم می‌دهند و توالی فضا را خوانا می‌کنند. ستون‌ها با ادامهٔ پوشش و خطوط دیوارها در ترکیب کلی جای گرفته‌اند و به شکل‌گیری ریتم لابی کمک می‌کنند. در کنار مسیر حرکت، محل‌هایی برای نشستن پیش‌بینی شده تا انتظار و گفت‌وگو، بدون اختلال در رفت‌وآمد، جای مشخصی داشته باشند.

هویت بصری لابی بر تضاد میان سطوح روشن و تیره استوار است. دیوارهای روشن با نقش و رگه‌های سنگی، زمینهٔ اصلی را می‌سازند و کف تیره، خطوط مشکی و مبلمان، به آن عمق و انسجام می‌دهند. قاب‌بندی‌های روشن کف نیز این دو طیف را به هم پیوند می‌زنند. جلوهٔ لوکس فضا از هماهنگی همین اجزا و ظرافت اتصال آن‌ها حاصل می‌شود؛ جزئیاتی که در امتداد بندها، لبه‌ها و محل برخورد مصالح دیده می‌شوند.

سنگ، سرامیک، آجر، شیشه و آینه، مجموعهٔ مصالح اصلی اعلام‌شده برای پروژه را تشکیل می‌دهند؛ در لابی، سطوح سنگی و سرامیکی و آینه‌کاری، نقش غالب را دارند. نوارهای باریک آینه در میان پوشش دیوار و صفحات بزرگ‌تر در نقاط منتخب، نور و تصویر فضا را بازتاب می‌دهند و به عمق دید می‌افزایند. این بازتاب‌ها در کنار ریتم قاب‌ها، تجربهٔ حرکت در لابی را غنی‌تر می‌کنند.

نورپردازی با چراغ‌های سقفی و تأکیدهای موضعی بر دیوارها، بافت و رگهٔ مصالح را برجسته می‌کند. سقف ساده، زمینه‌ای آرام برای این نورپردازی فراهم کرده تا توجه بر تناسبات و کیفیت سطوح باقی بماند. مبلمان تیره با فرم‌های منظم نیز ضمن تکمیل ترکیب، فضایی راحت برای مکث و ملاقات‌های کوتاه ایجاد می‌کند.

پیوستگی طراحی و اجرا در تیم ما، امکان پیگیری نظم ترسیم‌شده تا مرحلهٔ ساخت را فراهم کرد؛ از هماهنگی تقسیمات دیوار و کف تا جانمایی روشنایی و اجرای آینه‌ها. لابی ساختمان ۳۹، کیفیت مجموعه را در همان لحظهٔ ورود معرفی می‌کند: فضایی منظم، آراسته و دعوت‌کننده که عبور روزمره را با تجربه‌ای از دقت و آسودگی همراه می‌سازد.