موضوع: نقش عدالت فضایی در بازنمایی دیپلماسی شهری تهران
رویکرد: روان‌شناسی اجتماعی؛ مطالعه موردی: کلان‌شهر تهران
نویسندگان: مجتبی طلیمی، المیرا صعوه، الناز صعوه، معین توسلی، محمدرضا وطنی
نشریه: Socio-Cultural Changes، دوره ۲۳، ویژه‌نامه ۲ (پیاپی ۹۱)، ۲۰۲۶، صفحات ۴۷ تا ۶۰؛ مقاله پژوهشی
چکیده؛ عدالت فضایی و دیپلماسی شهری
عدالت فضایی در بستر تخصیص راهبردی منابع و فرصت‌های شهری، از تعادل صرفاً کالبدی فراتر می‌رود و بر ساختار ادراکی و زیست‌جهان شهروندان تأثیری عمیق می‌گذارد. این مفهوم در پیوند با روان‌شناسی اجتماعی، تصویر ذهنی شهر را در مقیاس بین‌المللی شکل می‌دهد و از این راه دیپلماسی شهری و کنشگری فراملی کلان‌شهر را تقویت می‌کند. در پارادایم حکمرانی نوین، این متغیر محرکی کلیدی برای افزایش سرمایه نمادین و تمایز بخشیدن به هویت دیپلماتیک شهر در روابط جهانی است. هدف این پژوهش تحلیل سازوکارهای اثرگذاری عدالت فضایی بر مؤلفه‌های دیپلماسی شهری و تبیین دیالکتیک میان ادراک محیطی و بازنمایی بیرونی تهران است.
روش و یافته‌ها
این پژوهش رویکرد پدیدارشناسی کیفی-تفسیری دارد. پژوهشگران داده‌ها را از طریق تحلیل اسناد فرادست توسعه شهری، پیمایش‌های روان‌شناختی-اجتماعی و مطالعات میدانی محلات منتخب گردآوری کرده‌اند. تحلیل بر شاخص‌هایی چون «توازن فضایی کاربری‌ها»، «برندسازی نمادین قدرت»، «ادراک تبعیض ساختاری» و «حق به شهر» متمرکز بوده است. نتایج نشان می‌دهد بازنمایی دیپلماسی شهری حاصل هم‌نوایی میان توزیع عادلانه زیرساخت‌ها و حس تعلق در لایه‌های روانی جامعه است که در نهایت به شکل‌گیری تصویر ذهنی معتبر در عرصه بین‌المللی می‌انجامد. بر این اساس، بررسی ساختاریابی فضایی تهران چارچوبی تحلیلی برای گذار از مدیریت کارکردگرا به مدیریت معنامحور فراهم می‌کند.
کلمات کلیدی: عدالت فضایی، ساختار ادراکی، زیست‌جهان، روان‌شناسی اجتماعی، دیپلماسی شهری
این چکیده را از متن انگلیسی مقاله ترجمه کرده‌ایم.
مقاله‌های دیگر استودیو را در بخش مقالات ببینید.