آستـــان

ایده ویلای آستان حول فضای میان خانه و باغ شکل می‌گیرد؛جایی که سکونت از مرز دیوارها فراتر می‌رود و در تراس، سایه و کنار آب امتداد می‌یابد. آستان در این پروژه، فضایی برای مکث و تجربه هم‌زمانِ سرپناه و گشودگی است.
قاب‌های سفید و عمیق، ساختار اصلی این ارتباط را شکل می‌دهند. این قاب‌ها در بخش‌هایی، بازشوهای وسیع را در بر می‌گیرند و در بخش‌هایی دیگر، به محدوده یک فضای نیمه‌باز تبدیل می‌شوند. عمق آن‌ها به نما بُعد می‌دهد و میان فضای داخلی و محوطه، لایه‌ای واسط ایجاد می‌کند.
در طبقهٔ بالا،تراس رو به باغ، فضای سکونت را به هوای آزاد پیوند می‌زند. در تراز همکف،فضای سرپوشیدهٔ کنار استخر،این ارتباط را به تجربه‌ای نزدیک‌تر با آب، نور و پوشش گیاهی تبدیل می‌کند. سطوح شفاف، امتداد دید را حفظ می‌کنند و بخش‌های بسته، به ترکیب بنا انسجام می‌بخشند.
سفیدی حجم‌ها در کنار چوب و قاب‌های تیره، زبانی آرام و خوانا می‌سازد؛ ترکیبی که بافت گیاهان و تغییرات نور در آن حضور پررنگی پیدا می‌کند. مسیر قدم‌سنگ‌ها نیز حرکت در باغ را به ورودی خانه هدایت می‌کند و رسیدن را به توالی کوتاهی از عبور، مکث و ورود تبدیل می‌سازد.
هویت آستان در همین فضاهای میانی شکل می‌گیرد؛زیر قاب‌ها، در امتداد تراس و کنار آب؛جایی که خانه به باغ گشوده می‌شود و باغ در تجربه روزمره سکونت حضور می‌یابد.